Liturgijska molitva

Liturgijska molitva je crkvena: „Tko se udaljuje od vanjskih obreda, udaljuje se od molitava Crkve, a tko se udaljuje od molitava Crkve, lišava se velikoga obećanja: Gdje su dvojica ili trojica sabrana u moje ime…” (Mt 18,20). Iz crkvenosti proizlazi sakramentalni karakter obreda; Bulgakov govori o „realizmu istočnih obreda”, Bobrinskij o njihovu „euharistijskom karakteru” — u crkvi se o Božiću Isus uistinu rađa, o Uskrsu uistinu umire i uskrsava.

Javna molitva ima i odgojnu ulogu (Gogolj, Razmatranja o božanskoj liturgiji): obredi su škola koja uzdiže i usmjeruje ukus kršćanina. Priznaje se i opasnost — formalizam: sama mnogostrukost obreda može priječiti jednostavnost molitve. Liturgija je tako i blago i kušnja: blago jer nosi prisutnost, kušnja kad se svede na puku formu.

Špidlík, Duhovnost kršćanskog Istoka, str. 285–286.